Wegdromer 24

Sometimes a lie is the best thing...
Telling Stories - Tracy Chapman

Wegdromer 23

Iets uit moeders doos ;-)
Nooit je klassiekers vergeten!
I'm a believer - The Monkees

And then I saw her face

Gone fishin' vanochtend. Zalig kayakweer, geen kat op zee - of toch niet voor negen uur.
Alweer geen tonijn, zelfs niet op zeven kilometer uit de kust. Dolfijnen ook niet. Dan maar wat kleiner grut proberen te vangen. Lastig met een hengel die gebouwd is om kwabalen van 80 kilo binnen te rijven: je voelt nauwelijks de 'touches' en dus is het 'ijzeren' aka 'ferrer' aka de haak in de vis slaan een beetje als een appendix opereren in de laadbak van een pickup die tegen 120 km/uur over een patattenveld raast. Op goed geluk dus. De resultaten logen er niet om. Copain Pierre die zo slim was geweest ook een lichtere hengel mee te nemen ving een tiental lekkerbeesten, ik twee...
Volgende keer? Twee lijnen voorzien verdorie. Ben er zeker van dat ik voor volgend voorjaar de juiste techniek te pakken zal krijgen. I'm a believer.

Mystery bird 2

Wondersite! http://andalucianguides.blogspot.fr

Mystery bird 1

CR Marc Chaput 'El Gendarmo'

Countdown Organby! Wie waagt er een gokje?

Brodouille

Gisteravond belt een kameraad. Moet zo rond halftien zijn geweest.
'Seg, Bart, geen goesting om morgenochtend op tonijnjacht te gaan? Er zou ook makreel zitten! Goesting? Zijdewarm?'
Ik: 'Wat? Sebiet? Waweergeveze?'
Hij: 'Overtrokken! We zullen dus niet al te veel doorbakken, en kalme zee!'
Ik: 'Gekunteroprekenen! Om zes uur op 't strand?'
Hij: 'Te zessen op 't strand! Tot seffes!'
En voort feesten ging hij, het drankorgel.
Ik, gisteravond nog 'op een rappeke' een pallet materiaal klaargezet - zwarte koffie 'zovandastraf', bokes, scheepsbeschuit, twee hespen, een bak Chimay, drie kippen, twee kilometer vislijn, vijf liter water, een frigobox voor de vissen, een andere voor de blauwe uit de Ardennen, twee walvisharpoenen, een anker, vaseline voor de kayak, uierzalf voor m'n gat, zonnecrème, een kaart van de noordafrikaanse kust, sonar, hakbijl, de hond van de buren (om haaien te lokken), naald en garen (om haaienbeten te herstellen), een zak vermalen sardienen, een beeld van Onze Lieve Vrouw van Lourdes uit mammoetivoor - zou geluk brengen op zee, een fotootje van Moeder Theresa (om nog meer haaien te lokken) en een snickers of twaalf. The usual stuff, dus.
Wij dus vanochtend te zessen op 't strand. Koekeloerend naar de golven die met surfkracht braken in de branding.
Kalme zee? M'n ...!!!
Bewolkt? Nog nooit zoveel sterren gezien!
'Laten we maar naar de haven van Frontignan gaan' stelde ik voor, me nog haarscherp herinnerend hoe ik ooit tot driemaal toe overkop ging - op één meter van 't strand - toen ik voor 't oog van vierduizend monogekinide babes in een gelijkaardige woelboel het ruimere sop in wou.
'Prima idee!' zei m'n maat, er een hoop verwensingen aan het franse meteorologenkorps aan toevoegend.
Toen we echter de havengeul van Frontignan uit vaarden bleek dat m'n idee toch ook weer niet zo erg prima was. Een deining van meer dan twee meter amplitude 'une putain de houlle' maakte dat we elkaar nauwelijks konden zien - ik zie hem, weer niet, weer wel, weer niet. Geen kayakweer, dat weer. Too much too dangerous.
Terug naar af dus, alweer.
Met lichter materiaal probeerden we 't dan maar aan de ingang van de haven, iets wat we ook al snel opgaven, té teleurgesteld als we waren voor de gemiste tonijntoer.
Terug naar de wagens dus, met lege zakken 'brodouille' zoals ze hier zeggen.
'k Heb altijd al gezegd dat dat Mariabeeld ons niets dan miserie ging brengen...

No Country For Old Men

Vanochtend een kleine 20km gaan lopen als voorbereiding tot Millau, eind september. Toen ik aan de wagen kwam, om halfnegen, was 't al vijfentwintig graden (!). Wat prees ik me gelukkig dat ik te vijven was opgestaan, de zuiderse hitte heeft de regio immers reeds een week stevig in z'n greep. Trop chaud!
Maar deugd dat dat doet! Te zien hoe anderen pas aan hun ochtendrun beginnen als jij reeds naar de douche - éérst rap naar 't toilet, rààààààààààp!!! - mag. En aan Bornem heb ik  niet eens gedacht. Allemaal woessies!

Volgendevolgendevolgende

Zaterdag zit ik op een bergcol, temidden van 'The Real Belgian Birders' en 'Les Vrais Spotteurs Français' en vergezeld van 3456 schapen, naar Wespendieven en ander leuks te koekeloeren.
Erover schrijven is er al zijn, een beetje...

Hier de resultaten van gisteren. Om je nagels tot op de kootjes af te bijten. Wat zit ik hier miljààrde nog te doen??? Vijfduizendachthonderd Zwarte wouwen! Meirdeuh!!!

Aftellen...

Vincent Limagne - Nundafoto.net

Vorige maandag trok de eerste Wespendief door in Organby.
Nog vijfentwintig dagen...

Hier een volwassen mannetje (grijze kop, zware eindband, horizontale bandering etc. - je kent het wel...)

Gone fishin'

Zoals aangekondigd was 't woensdag eindelijk zover: opstaan om halftwee 'what shall we do with the drunken sailor early in the môôôôôrning' om tegen den drieën de trossen los te gooien richting 'grand large' - zo'n veertig kilometer uit de kust. Geen zin er een verslag over te schrijven - we zijn tenslotte niet meer in de middelbare school - maar 'k geef je mee dat de trip m'n heel hoog gespannen verwachtingen meer dan inloste. Het was fantastisch, supercool, neig, enfin 'mortel'. Het ritme van het net uitrollen, het twee uurtjes aan wandeltempo voortslepen, binnenhalen, de 'zak' aka kous aan 't einde van 't net leegmaken, het verse gewriemel sorteren, garnalen de kop afpitsen en binnensmikkelen, idem met ansjovissen (zelden zo'n vers ontbijt gehad), het afval overboord smijten, Grote sterns en Kuhl's pijlstormvogels, een dolfijn die even kwam goeiedag zeggen, het geronk van de motor, de geur van diesel en gedecomposeerde vis - er blijft er altijd wel eentje in een hoek liggen, makrelen, wijting, rode poon, inktvis, zeeduivel en een hoop soorten waarvan ik niet eens de nederlandse naam ken, bezorgde me een dag die ik niet gauw zal vergeten. Een 'must do', zeker weten. Geniet van de fotootjes en als 't meezit ga ik binnen enkele weekjes terug mee!
More fish, I like!