Gisteravond was A(alevin aka vissenlarf)-day. Mama en papa Sajica zaten niet meer in hun spelonk en dus wist ik meteen dat Het gebeurd was. Een honderdtal 'alevengs', de grootte van een muggenlarf, bevolkten de aquarium. Mam en pap zijn pikzwart, zo gestresseerd als maar kan zijn, om hun kroost bij elkaar te houden en te bewaken. Plak je je neus tegen 't glas dan duurt het geen twee seconden of een Sajica plakt zich aan de andere zijde, de rugvin breed rechtop. En wee de kleine die zich wat te ver van de troep waagt, hij wordt zonder pardon ingeslikt door ma of pa en tussen z'n broertjes en zusjes weer uitgespuwd.
No need no bordercollie...
Posts tonen met het label aquarium. Alle posts tonen
Posts tonen met het label aquarium. Alle posts tonen
donderdag 27 januari 2011
Passchendaele
't Is nagelbijtend afwachten, de laatste dagen. Wachten op 't uitkomen van Célia's eerste 'Sajica's' en 't verschijnen van de eerste larfjes, bijvoorbeeld. Haar koppel cycliden heeft de aquarium immers in een waar slagveld veranderd en in een van hun kraters wat eitjes gedropt. Ze hebben zo erg zitten graven dat ze beiden schaafwonden aan hun domme kop hebben en zo zwaar zitten wroeten dat een zwaar stuk Centraal Massief aka schist zowaar is gaan verzakken - hun hol nog attractiever makend. They called it Passchendaele...
Hoe vissen zand verplaatsen? Opzuigen en elders uitspuwen uiteraard, honderden keren per dag... Sinds het voltooien van hun spelonk verlaat vrouwlief slechts zelden het oord en houdt manlief alert de wacht voor de ingang. 't Is waar wat Célia voorspelde: aquariofilie is inderdaad een boeiende hobby. En ik die dacht dat aquariumvissen niets anders deden dan rondjes zwemmen...
't Is ook wachten op de eindelijke start van de 'Allum Cup' - een transatlantische bootrace. Voor roeiboten. Huh?! You kidding?! Sinds het lezen van het boek 'De Grote Oversteek' ben ik mateloos geïnteresseerd geraakt in dit evenement en stilletjes droom ik ervan om ... laat maar vallen! En toch ga ik dit jaar m'n vaarbewijs halen - één van de drieduizend minimumvereisten om te mogen deelnemen. Apropos hombre Bart, wat doe je tussen januari en april 2013? Als jij voor de sponsoring zorgt zorg ik voor de navigatie. En 't roeiwerk. Deal?
Gekken die in een roeiboot van de Canarische Eilanden naar de Caraïben varen, er zijn nog durvers in deze wereld... De Allums - twee neven, zie foto - waren het eerste duo dat de ovesteek succesvol afrondde. In 1971. In 73 dagen. Ter ere van de veertigste verjaardag van hun memorabele oversteek werd de jaarlijkse 'Atlantic Rowing Race' dit jaar voor even omgedoopt in de 'Allum Cup'. Vandaar. Afwachten dus. Sinds 12 januari wachten twee boten het goede moment van vertrek af. Van wedstrijd is er dit jaar geen sprake daar er, op die twee boten na, nauwelijks deelnemers zijn. Soit, 'k ben toch brandend benieuwd hoe het duo van de 'Amigo' en de vijftienkoppige bemanning van de 'Britannia III' het er vanaf zullen brengen...
Rustig slapen doe ik nog nauwelijks, de laatste dagen...
Labels:
Allum Cup,
Amigo,
aquarium,
Britannia III,
Cycliden,
Passchendaele,
roeiboot
vrijdag 10 december 2010
El Nino
Sinds enkele weekjes is Célia's aquarium zo operationeel als maar kan zijn. Er is water (450 liter!), een substraat, een verwarming, verlichting, filter, een decor, en ook fauna en flora. Resten uiteraard nog een paar details wat afwerking betreft maar de boel is in werking en mag gezien worden, niet?
Voor 't moment wordt dit stukje natte-natuur-intra-muros bevolkt door zn 'appelslakken' (Pomacea bridgesii), een Zuid-Amerikaanse zoetwaterslak die bijzonder geliefd is onder aquariofilisten daar ze meestal de planten niet opvreet en bijzonder groot kan worden. Toen Célia ze kocht waren ze amper zo groot als een knikker. Twee maanden later hebben ze reeds het formaat van een fazantenei en als we deze groeicurve extrapolereren naar de toekomst betekent dit dat ze over een jaar zo groot zullen zijn als de teelbal van een olifant - of een struisvogelei, als je wil. Groeien dat die beesten doen! En bovendien zijn die snoodaards deze week met het Plan Voortplanting gestart. Daarvoor verlaten ze 't water en plakken hun roze eiklodders een paar centimeter boven het wateroppervlak. Binnen een week of twee mogen we ons dus aan een hoop El Nino's aka kerstekinderen verwachten. We zijn in blijde verachting, uiteraard...
Voor 't moment wordt dit stukje natte-natuur-intra-muros bevolkt door zn 'appelslakken' (Pomacea bridgesii), een Zuid-Amerikaanse zoetwaterslak die bijzonder geliefd is onder aquariofilisten daar ze meestal de planten niet opvreet en bijzonder groot kan worden. Toen Célia ze kocht waren ze amper zo groot als een knikker. Twee maanden later hebben ze reeds het formaat van een fazantenei en als we deze groeicurve extrapolereren naar de toekomst betekent dit dat ze over een jaar zo groot zullen zijn als de teelbal van een olifant - of een struisvogelei, als je wil. Groeien dat die beesten doen! En bovendien zijn die snoodaards deze week met het Plan Voortplanting gestart. Daarvoor verlaten ze 't water en plakken hun roze eiklodders een paar centimeter boven het wateroppervlak. Binnen een week of twee mogen we ons dus aan een hoop El Nino's aka kerstekinderen verwachten. We zijn in blijde verachting, uiteraard...
Abonneren op:
Posts (Atom)

