Deadly Xmas

Hoe bouw ik mijn oude kerstboom om in een dodelijke katapult?

Hilarisch, gewoon op vorige zin klikken...

Keep on rocking!

Sweet krizmez...

Terwijl in 't Brusselse de kerstmarkt 'pas' nu van start gaat worden we hier in 't Frankrijkse al meer dan een maand (!) om de oren geslagen met dat alcoholieke - of was't katholieke? - feest. De fransozen kennen immers geen sperperiode voor Sinterklaas - ze kennen geen Sinterklaas tout court - en dus worden eind oktober de kerstbomen en -ballen en slingers en toeters en bellen al bovengehaald. Moeilijk echter je in kerstsfeer te wanen terwijl je buiten nog in t-shirt kan rondhossen. Tenminste als je nordist bent want les Sètois lopen al sinds eind september in Damart-ondergoed rond.
Hoe ik dat weet? Omdat ik als multiservisser bij heel wat mensen over de vloer kom en m'n ogen soms meer te verduren krijgen dan m'n geest zou willen, daarom. Nooit vergeet ik bijvoorbeeld die twee brunettes die me, slechts gehuld in een nauwelijks gesloten nachthemdje en een minuscuul slipje, alle hoeken van hun studio lieten zien. Letterlijk dan: hier een stopcontact dat niet meer werkt, daar eentje dat gewoon ontbreekt, ginds een schakelaar, hier een verstopte lavabo, daar een loshangend luik, 'koffie?' 'croissant?', 'wil je asjeblieft nog eens naar m'n venster kijken dat we niet meer openkrijgen?', 'en dat licht in de slaapkamer?' etc. Veel langer gebleven dan de bedoeling was. Parkeerboete op de koop toe, maar daar heb ik voor één keertje niet eens voor gevloekt. Uiteraard ben ik braaf gebleven. Uiteraard is er niks onschuldigs gebeurd 'tu vois la bague?' maar als je leuk ontvangen wordt geniet je dubbel en dwars, geloof me. Door de norm word je immers door een hardhorende gepensionneerde binnengelaten die elke seconde over je schouder meekijkt en er niet eens aan denkt je wat te drinken te presenteren... 'Heb je nog lang werk?' 'Je gaat toch tussen twaalf en twee niet beginnen boren zeker?' 'Kan je morgen niet terugkomen?' Soms zou je ze met plezier en toewijding naar de maan schieten, zeker weten.
Doe mij maar die donkerogige brunettes, dus. Zucht, als ik eraan terugdenk...
Soit, kerstmis. 'k Zal 't er nog wel eens over hebben...

And so this is Christmas

'k Heb het nog niet verteld, maar terwijl jullie in 't verre Vlaanderen nog halsreikend op Sinterklaas zitten te wachten bereidt Frankrijk zich reeds een maand voor op de komst van Père Noël. Sinds begin november! Frankrijk ligt niet op de weg van Sinterklaas. De Fransen zijn te stout, wellicht. Misschien laat de Sint het land gewoon links liggen omdat z'n ezel hier 't hele jaar door aan de touwtjes trekt, 'k weet het niet. In de Elzas komt hij blijkbaar wel, volgens Célia's vriendin die 'Rohfritsch' als familienaam draagt. De Elzassers hebben dan ook Arisch bloed door hun aderen stromen en leunen qua cultuur een heel stuk dichter bij ons aan dan de rest van Frankrijk.
Soit, reeds vijf weken ligt het land in de ban van flikkerende lichtjes, ballen, afgehakte dennen en vooral: cadeautjes. De commercie is er dit jaar extra vroeg bij want door de crisis heeft Jan Modaal minder gespendeerd dan anders en 't is dus aan de rapste om Jan's laatste centjes uit z'n zak te futselen. 'Denk eraan mensen, binnenkort is 't Kerstmis! Kerstmis is cadeautjestijd! Geef uit die laatste cent! Laat je kinderen maar verhongeren, vraag aan de Kerstman om hen een nieuwe Playstation te leveren!'. Zucht. Iedereen laat zich uiteraard vangen en laat zich meeslepen in de imperialistische maalstroom. Ze doen maar, mij niet gelaten. Ik trap daar niet in. Ik heb hun spelletje goed door. Zolang ik maar die extra laag geprijsde snoerloze drilboor kan kopen met extra accu en gratis beitelset. En voor Célia die supervoordelige keineige met echt veldmuizenbont gevoerde winterlaarzen met bijgeleverde anti-poezenspray.