Game over

Stevige tramontane, maar geen trek - een handvol Zwarte wouwers uitgezonderd. 't Lijkt erop dat de voorjaarsverhuizing achter de rug is. Veel teveel zonnig weer en veel te weinig tram de voorbije weken. De vogels zijn wellicht in een hemelsbreed front noordwaarts getrokken. Geen stuwing dus. Geen Organby-toestanden. Volgend jaar beter.
Of beter: in september beter. De chalet is reeds gereserveerd, de houtblokken gekliefd, de patch op flessen getrokken, de hespen gepekeld, de Parisiennes op temperatuur - voor René, dat laatste, ik heb er immers al een.
Organby: here we come!

Wachten op de Tram

Toch even naar de waarnemingen gekeken van trektelposten in de buurt... Eentje in de buurt van Narbonne maakt melding van - ook - slechts vier Zwarte Wouwen gisteren, op een jaartotaal van slechts 20.
We zijn dus echt nog maar in 't begin van de trek, dus. Wacht maar binnen enkele weken. Dit jaar zijn we'r klaar voor. We hebben een superspot, we hebben een hoop overuren die moeten worden gerecupereerd, een nieuw fotoapparaat met een niet onbelabberde filmfunctie en we hebben een berg goesting. Go for it!

Light My Fire

Alweer een snoeiharde Tramontane vandaag - gelinkt aan een serie depressietjes verder zuidwaarts. En wie 'Tram' zegt in maart zegt ... Zwarte Wouwen!!! Nu goed, we zijn pas begin maart maar 'k kon het me vanmiddag toch niet laten even naar m'n favoriete spot te racen om te polsen hoe heet de voorjaarstrek al was. Een vette was 't niet: één Zwarte Wouw passeerde op een honderdtal meter van mij vandaan, beukend tegen de wind, op een paar meter boven de grond. 't Leverde een snertfoto op maar so what, 't is m'n eerste wouw van 't jaar!!! Meer van dat over een week of twee. Laat er asjeblieft opnieuw 'Tram' zijn...
Diezelfde wind zorgde ook voor spektakel boven de étang: een gariguebrandje in Bouzigues, de wind die het vuur razendsnel naar de bewoning blaast en meteen de Canadairs in de lucht. Alweer een snertfoto, maar 't is ook m'n eerste Canadair van 't jaar. Light my fire babe!!!

On the road again

Met al dat vakantie- en kayakgedoe zou een mens bijna vergeten dat we stilaan in het epicentrum terechtkomen van de meest boeiende periode van 't jaar. Eén omdat we bijna van die toeristen verlost zijn die niets liever doen dan dan je decathlongekleed en roodverbrand en geladen als een yakstier op weg naar Everest-base-camp en vooral zenuwslopend trààg voor de voeten rijden, zich systematisch moedwillig lijken te vergissen aan elke péagepost - van file of van betaalmiddel, soms zou je denken dat ze werkelijk van een verre planeet uit een voor gewone mensen onbereikbare constellatie naar hier zijn gekomen of dat ze onderweg een meteoriet op de schedel hebben gekregen -  en zich vergapen aan de meest ordinaire dingen van dit zuiderse klotebestaan en die bovendien per sé op foto willen vastleggen en, eindelijk, twéé daar miljoenen vogels inmiddels ook op trek zijn gegaan. Eind juli - begin augustus trokken reeds meer dan 32.000 Zwarte wouwen door in Organby - met een piekdag van bijna 8.000 vogels (!) - en de piek van de Wespendief zal voor een dezer dagen zijn. Met een beetje geluk komen we net op tijd om 't mee te maken...

Trop bon!

Massale doortocht van Zwarte wouwen vandaag! Stevige Tramontane, uit 't noordwesten dus, en de eerste zonnige dag na een mindere - voor de Sètois toch - periode. Deze morgen was 't reeds koekenbak, maar vermits ik ook nog een job heb was 't dus nagelbijten tot de namiddag om van 't spectakel te kunnen genieten.
Met de nog niet eens uitgeladen bestelwagen ben ik dus naar m'n favoriete spot geraced - hopelijk hebben die drie ramen het uitgehouden - om m'n kijker op de horizon te richten. Op één uur vlogen meer dan honderd Milans over, sommige op niet meer dan enkele tientallen meter! De krachtige wind dwong de vogels laag te blijven en te profiteren van de minste beschutting in 't landschap. Het was 'simplement trop bon!'. De wind verhindert hen bovendien om noordwaarts door te steken en dus volgen ze de kustlijn tot ... om van koers te veranderen. 'k Zag dat sommigen 't wel probeerden, maar de meerderheid gaat vermoedelijk braafjes richting Marseille en co. Moet ik nog eens uitvlooien.
Soit, wat echter meer is: ik heb één een uitstekende spot gevonden om de trek te observeren en twee een lokale corridor in kaart kunnen brengen. De vogels vliegen immers niet zomaar over, ze volgen welbepaalde routes in 't landschap. Over steden, industriezones en snelwegen. En geen mens die het opmerkt, op een eenzame spotter na...

De foto van de Zwarte wouw is zoals vaak in deze blog van Sylvain Houpert - http://fotooizo.free.fr/html/1242249792_bondree6.html

Joedonoo

Reeds twee weken niet meer geblogd zie ik, oeps! Komt ervan als je collega met vakantie is en je dus dubbele shiften kan kloppen om 't werk gedaan te krijgen. Soit, dat extraatje op 't eind van de maand is mooi meegenomen. Minder tijd om te bloggen dus, sorrykes! Voor de rest weinig nieuws onder de zuiderzon. 't Is hier net zoals in 't noorden warm en gelukkig brengt een stevige noorderwind de laatste dagen wat aangename verfrissing. De dertien spiksplinternieuwe windmolens in de Montagne de la Moure staal pal noord gekeerd en zo zie ik ze het liefst.
't Wemelt hier sinds een week of twee trouwens van de Vlamingen. Je hoort opvallend veel Westvlaams in de straten - of misschien is deze soort gewoon wat praatzieker dan haar soortgenoten uit de andere provincies - en het krioelt hier van Belgische nummerplaten. 't Is wachten op het moment dat er zo eentje eens heel erg de aap uithangt om hem of haar eens lekker in zijn of haar taal zijn of haar vet te kunnen geven. Waar een mens al niet naar uitkijkt. 'k Weet niet hoe 't in Vlaanderen zit maar hier is de graanoogst reeds binnen en zijn de akkers reeds geploegd, wat prachtige taferelen oplevert van tientallen Zwarte Wouwen die op de versgeploegde akkers op zoek gaan naar wormen, insecten en muizen. Prachtig!
Nog een Vlaamse noot om deze fragmentatieblog positief af te sluiten. Wisten jullie dat onze eigenste Milow razend populair is in Frankrijk? Daar Nostalgie hier niet te krijgen is - tenzij je echt de lokale oersmeuïge en van het Franse chançonkwijl druipende versie wilt - ben ik immers genoodzaakt om m'n telefoon alias radio hier op Franse zenders af te stemmen. Awel, op de meest populaire pop-rock-zenders wordt Milow zeer frekwent in de ether gesmeten, én door de modale Franse werkmensch nog meegezongen ook. Joedonoo, joedonoo, joedonoo, joedono anythin' 'boumie, is dan ook wonderwel wellicht een van de meest beklijvende werkdeuntjes aller tijden. Populairder dan Johnny Hallyday, zelfs. Al zal dit wellicht niemand verbazen...