Vandaag trekt er een warmtefront over onze contreien en zoals we dat uit Vlaanderen gewoon zijn geeft zo'n evenement 'ung tang de meirde'. Regenvlagen, stevige zuidenwind en bijgevolg geen kat op straat. Net als katten houden de sudisten immers niet van water, de woessies. Niemand komt z'n kot uit, de straten zijn verlaten, de menschen zitten bibberend voor hun stoof, de commercie baalt. Zalig, zalig, zalig, 't leek wel of ze alle Sètois hadden uitgeroeid. Met van 'da straf', om 't op z'n Urbanus te zeggen.
Altijd die klotezon, dat begint op de duur op een mens z'n systeem te werken, op 't mijne toch - net zoals alles dat je dag in dag op je brood krijgt, trouwens. Alle dagen 't zelfde bier gaat na verloop van tijd ook tegensteken. Elke dag 't zelfde werk ook. In plaats van de wagen te nemen voor een paar boodschappen ben ik dus deze middag m'n fiets gesprongen. De boom in met die verkeerslkichten, er was immers toch geen verkeer. 'Le vélo, ça roule?' merkten ze vragend op toen ik doornat de bricozaak binnenstapte. 'Amaini!!!' antwoordde ik op z'n frans. 'Dàt is pas weer, altijd diezelfde soleil de merde etc.' zette ik m'n enthousiasme kracht bij. 'Puteng' en 'merde' zijn daarbij uitstekende verbale hulpmiddelen.
'Ik heb 'les belges' altijd wat bizar gevonden' vervolgde de kassamadam. 'Ik ook' antwoordde ik, 'gelukkig ben ik een 'Flamang' en geen 'Belge'.' 'Flamang?', ik zag haar wenkbrauwen de hoogte in gaan, meestal een teken dat men je opmerking niet begrepen heeft. 'Dus je bent 'Hollandee'?' vroeg ze. Ik heb al voor minder gevochten. Nu heb ik dat zeker al honderd keer uitgelegd, aan andere personen weliswaar, maar blijkt dat je om een volk te bekeren toch echt alle individuen individueel moet aanpakken. Intellectuele pest werkt blijkbaar niet. Wijsheid verspreidt zich niet spontaan. 'Neen ik ben geen 'Hollandee' maar een 'Flamang', en de 'Flamangs' zijn de soort die 't noorden van 'la Belgique' bevolkt' ging ik m'n kruistocht verder. 'In 't zuiden wonen de 'Wallongs' en de 'Wallongs' noemen zichzelf ook 'Belges', compris?'. Soit, na een kwartier had ze 't toch min of meer begrepen, denk ik, ze had immers toch niets anders te doen dan braaf zijn en luisteren want er was toch geen kat in de winkel. 'Met de 'Hollandees' leven we trouwens al jaren in oorlog' rondde ik m'n verhaal af. 'Wist je trouwens dat de 'Hollandees' alle andere volkeren proberen uit te moorden?' vroeg ik. Nog hoger, die wenkbrauwen. 'Ze proberen iedereen te vergiftigen!' stoomde ik door. Er verscheen angst in haar ogen. 'Stop dus met Heineken drinken, da's de reden waarom wij in België ons eigen bier brouwen! Whaahahaa!!!'. Met wat overtuigingskracht kan een mens z'n medemens echt alles laten slikken.
Intussen zeikt de regen zalig neer, je hebt er geen idee van hoezeer dat de moraal opvijzelt. Zo'n striemende karaktervolle smurrie die horizontaal in je gezicht slaat zodat het water in straaltjes van je hoofd in je nek en van je nek naar je rug en van je rug naar je etc. stroomt, hewel dat doet nog eens deugd. Mocht ik zoveel bricoleerwerk niet hebben dan zou ik zeker een paar uur gaan biken, of een marathon gaan lopen. Scheuren over de zeepromenade terwijl het zeewater met woeste kracht over de zeewering slaat en zout en zoet zich over je lichaam vermengen. De koerstenue doorweekt, knallende muziek in je oren, de wind die je bijna onderuit smakt, verdorie wat is 't weer hier doorgaans toch een saaie boel. Wees blij dat jullie het voorrecht hebben in 't noorden te wonen. Jammer dat ik m'n kayak nog niet meester ben want anders zou ik zeker 't water in gegaan zijn, Célia is er toch niet om me tegen te houden.
Soit, rock on, still happy when it rains!
Poor your misery down on me
zaterdag 12 maart 2011
donderdag 10 maart 2011
dinsdag 8 maart 2011
dinsdag 1 maart 2011
Four seasons in one day
Gewoon een fait-diver.
Vandaag de hele dag op een dak gezeten. Of beter, op een dak rondgekropen en puin geruimd dat er van de bovenliggende 'falaise' op was gedonderd.
Reactie vanmorgen: 'k Zal mij eerst met wat anders bezighouden want 't is toch nog friskes. Als de zon erdoor komt zal 't beter zijn.'
Reactie een uur later: 'Zalig, dat zonneke. En zeggen dat ik hier nog voor betaald word ook!'
Tegen de middag: 'Miljaarde dat begint hier stevig warm te worden.' Het oord in kwestie was namelijk in de rotsen uitgehakt en 't resultaat was iets dat van ver en dichtbij op een oven leek. En gelijkaardig functionneerde.
Twee uur later: 'Hoe kon ik nu zo stom zijn om m'n klak te vergeten?' Nu ja, we zijn begin maart en normaliter verwacht een mens zich niet aan dat soort temperaturen. Ik dus m'n hemd over m'n hoofd geknoopt en als een bedouine verder gewerkt. De temperatuur in de oven moet zo'n zesenzeventig graden zijn geweest.
Tegen halfvier: ''t Is goed geweest, 'k zal morgen wel verder doen want straks loop ik hier nog een zonnesteek op.' Bovendien begon ik overal zeemeerminnen te zien - de hitte in de oven begon me duizelig te maken.
Rond de vijven, op 't fietske op weg naar huis: 'Dedju wat is die Tramontane koud!' De wind was immers aangewakkerd en ik hoef zelfs niet op de weerkaart te kijken om te weten dat er zich momenteel een depressie boven de Golf van Genua bevindt.
En nu onder de douche! En daarna Flamasine aan m'n zwartgeblakerde lichaamselementen smeren.
Rare toestanden, hier in Sète...
Vandaag de hele dag op een dak gezeten. Of beter, op een dak rondgekropen en puin geruimd dat er van de bovenliggende 'falaise' op was gedonderd.
Reactie vanmorgen: 'k Zal mij eerst met wat anders bezighouden want 't is toch nog friskes. Als de zon erdoor komt zal 't beter zijn.'
Reactie een uur later: 'Zalig, dat zonneke. En zeggen dat ik hier nog voor betaald word ook!'
Tegen de middag: 'Miljaarde dat begint hier stevig warm te worden.' Het oord in kwestie was namelijk in de rotsen uitgehakt en 't resultaat was iets dat van ver en dichtbij op een oven leek. En gelijkaardig functionneerde.
Twee uur later: 'Hoe kon ik nu zo stom zijn om m'n klak te vergeten?' Nu ja, we zijn begin maart en normaliter verwacht een mens zich niet aan dat soort temperaturen. Ik dus m'n hemd over m'n hoofd geknoopt en als een bedouine verder gewerkt. De temperatuur in de oven moet zo'n zesenzeventig graden zijn geweest.
Tegen halfvier: ''t Is goed geweest, 'k zal morgen wel verder doen want straks loop ik hier nog een zonnesteek op.' Bovendien begon ik overal zeemeerminnen te zien - de hitte in de oven begon me duizelig te maken.
Rond de vijven, op 't fietske op weg naar huis: 'Dedju wat is die Tramontane koud!' De wind was immers aangewakkerd en ik hoef zelfs niet op de weerkaart te kijken om te weten dat er zich momenteel een depressie boven de Golf van Genua bevindt.
En nu onder de douche! En daarna Flamasine aan m'n zwartgeblakerde lichaamselementen smeren.
Rare toestanden, hier in Sète...
zondag 27 februari 2011
Water warm op!
Sinds m'n terugkeer uit 'le plat pays' is 't hier semi-lente. Overal lentebloesems - vraag me niet welke want de meeste planten zijn me onbekend, ik ben immers opgegroeid met Meidoorns, Sleedoorns, Lijsterbessen, Kornoeljes, Vlier, Viburnums en dat soort dingen, en een stralend zonnetje met temperaturen tot 18 graden uit de wind vorige week. Aan die wind is 't verdorie moeilijk wennen, als die uit 't noorden komt tenminste. Bega je de fout met een 'masjersgat' te werken dan loop je gegarandeerd een verkoudheid op. 'k Zit dus weer te snotteren als een Stormvogel, ondanks alle pollen, honing, fruit, soep, vis en trappist die ik binnenwerk ten spijt... en ook al doe ik nog zo m'n best, 'k slaag er maar niet in om Célia één microbe over te dragen. Ik draag m'n ziektekiemen dus weer eenzaam en alleen, snifsnof...
Vorige donderdag heb ik trouwens de eerste Tjiftjaf gehoord. Kammeniet schelen Svenneman dat die beesten hier in hun overwinteringskwartier zitten en je ze dus 't hele jaar door kan zien - ook ginds in 't noorden migreren ze nog nauwelijks, trouwens - maar dat wil daarom nog niet zeggen dat ze ook 't hele jaar door zingen, niewaar? De eerste 'tjiftjaftjiftjaftjiftjiftjiftjaf etc.' is en blijft dus toch nog steeds een blijde gebeurtenis en net zoals vorig jaar ben ik jou weer een eeuwigheid voor. En kom niet zagen dat ik vals speel. Het doel heiligt de middelen. In een oorlog zijn geen regels. Ik heb hem 't eerst gehoord, basta. 'k geef jou wel een seintje als de eerste zwaluwen eraan komen. En de eerste Gele Kwikstaarten. En Wespendieven. Smile!!! ;-)
Soit, voor de rest is 't hier afwachten tot het zeewater en 't water van de étangs wat warmer wordt om m'n kayaks te gaan testen en wat watertochtjes te gaan maken. KayakS, inderdaad. 'k Heb immers enkele weken terug een echte zeekayak op de kop getikt - beter geschikt voor ruigere omstandigheden dan m'n Wazawidoo - en ik kan nauwelijks wachten om 't ruime sop in te gaan. En in 't water te gaan plonsen. En vissen te gaan vangen. Als 't met een vislijn niet lukt - 'k heb er eigenlijk gewoon 't geduld niet voor - zal 't misschien met een onderwaterkruisboog alias harpoen wel lukken. Eerste schieten, dan roken, dat binnensmikkelen.
Dat 't maar gauw echt lente wordt...
Vorige donderdag heb ik trouwens de eerste Tjiftjaf gehoord. Kammeniet schelen Svenneman dat die beesten hier in hun overwinteringskwartier zitten en je ze dus 't hele jaar door kan zien - ook ginds in 't noorden migreren ze nog nauwelijks, trouwens - maar dat wil daarom nog niet zeggen dat ze ook 't hele jaar door zingen, niewaar? De eerste 'tjiftjaftjiftjaftjiftjiftjiftjaf etc.' is en blijft dus toch nog steeds een blijde gebeurtenis en net zoals vorig jaar ben ik jou weer een eeuwigheid voor. En kom niet zagen dat ik vals speel. Het doel heiligt de middelen. In een oorlog zijn geen regels. Ik heb hem 't eerst gehoord, basta. 'k geef jou wel een seintje als de eerste zwaluwen eraan komen. En de eerste Gele Kwikstaarten. En Wespendieven. Smile!!! ;-)
Soit, voor de rest is 't hier afwachten tot het zeewater en 't water van de étangs wat warmer wordt om m'n kayaks te gaan testen en wat watertochtjes te gaan maken. KayakS, inderdaad. 'k Heb immers enkele weken terug een echte zeekayak op de kop getikt - beter geschikt voor ruigere omstandigheden dan m'n Wazawidoo - en ik kan nauwelijks wachten om 't ruime sop in te gaan. En in 't water te gaan plonsen. En vissen te gaan vangen. Als 't met een vislijn niet lukt - 'k heb er eigenlijk gewoon 't geduld niet voor - zal 't misschien met een onderwaterkruisboog alias harpoen wel lukken. Eerste schieten, dan roken, dat binnensmikkelen.
Dat 't maar gauw echt lente wordt...
Abonneren op:
Posts (Atom)
